Npuls - Leren zonder drempels

De herontwerpfase is gestart in Figma en vanuit de gebruiker, niet vanuit de bestaande rapportage of de techniek. In gesprekken met Npuls en met mensen die dagelijks met deze rapporten werken binnen onderwijsinstellingen is eerst verkend welke vragen zij proberen te beantwoorden en waar zij in de praktijk tegenaan lopen. Het ging daarbij minder om wat zij willen zien, en meer om wat zij willen begrijpen en bespreken. Dat onderscheid vormde het vertrekpunt voor het nieuwe ontwerp.

Op basis van deze gesprekken is het rapport opnieuw opgebouwd als een logische reis van overzicht naar verdieping en van informatie naar betekenis. Deze structuur is eerst visueel uitgewerkt in Figma, los van technische beperkingen. Elk scherm kreeg een duidelijke functie: oriëntatie bieden, richting geven, inzicht geven of verdieping mogelijk maken. Zo werd voorkomen dat het rapport een verzameling losse pagina’s werd in plaats van één samenhangend geheel.

Ook de visuele taal is in deze fase bewust gekozen. Kleuren, vormen, hiërarchie en ruimte zijn ingezet om betekenis te dragen en de gebruiker intuïtief door het rapport te leiden. Het ontwerp is tussentijds getoetst bij gebruikers, niet op esthetiek maar op herkenning en bruikbaarheid. Pas toen deze inhoudelijke en visuele logica stond, is de vertaling naar Power BI gemaakt. Daardoor is het uiteindelijke rapport geen heropmaak, maar een inhoudelijk en functioneel herontwerp.

De Gereedheidsscan ‘Leren zonder drempels’ is het startpunt voor onderwijsinstellingen om inzicht te krijgen in hoe zij ervoor staan in de transitie naar flexibeler en wendbaarder onderwijs. Het is geen losse vragenlijst, maar een begeleid reflectietraject waarin samen met experts van Npuls wordt gekeken naar organisatie, processen, samenwerking, onderwijsontwerp en ondersteuning door data en systemen.

De scan laat niet alleen zien waar een instelling staat, maar helpt vooral om te begrijpen wat die positie betekent en welke stappen logisch zijn om verder te ontwikkelen. De uitkomsten vormen zo geen eindresultaat, maar een basis voor gesprek, prioritering en gerichte verbetering.

Onder begeleiding van Linda Bakker - Projectleider gereedheidsscan, krijgen de resultaten duiding vanuit zowel de onderwijspraktijk als veranderkundige perspectieven. Daarmee wordt de scan een instrument dat instellingen helpt om data te verbinden met reflectie en strategie — en zo beweging te creëren richting toekomstbestendig onderwijs.

Dit beginscherm zet de toon voor het hele rapport. Het laat niet alleen zien bij hoeveel instellingen de scan al is afgenomen, maar positioneert de gebruiker direct in het grotere geheel. Door onderscheid te maken tussen universiteiten, hogescholen en mbo-instellingen wordt zichtbaar dat het hier niet om één losse organisatie gaat, maar om een bredere beweging in het onderwijsveld. Tegelijkertijd maakt de selectie van de eigen instelling meteen duidelijk: dit rapport gaat niet over gemiddelden, maar over jouw positie binnen dat geheel. Het scherm nodigt uit om verder te verkennen, maar geeft eerst rust en oriëntatie.

In dit scherm verschuift de focus van algemeen naar inhoudelijk. De gebruiker kiest hier niet zomaar een onderwerp, maar bepaalt vanuit welk perspectief naar leren zonder drempels wordt gekeken. Daarmee wordt impliciet duidelijk dat leren zonder drempels geen geïsoleerd vraagstuk is, maar meerdere domeinen raakt. De visuele indeling benadrukt dat elk thema even belangrijk is en onderdeel is van hetzelfde geheel, wat helpt om het gesprek breder te voeren dan vanuit één discipline.

Dit scherm vormt het hart van het rapport, omdat hier de ontwikkeling voor het eerst zichtbaar wordt als beweging in plaats van als een reeks losse cijfers. Waar eerdere schermen vooral context en samenhang bieden, laat dit scherm zien wat die samenhang in de praktijk betekent voor de positie van een instelling.

De groene bol toont waar de instelling zich op dit moment bevindt binnen een cluster of thema. Die positie staat niet op zichzelf, maar wordt direct in relatie gebracht tot twee referenties: de maximale ontwikkelfase en de benchmark. De benchmark laat zien hoe deze positie zich verhoudt tot andere instellingen, regio’s of typen onderwijs. Daarmee ontstaat in één beeld een driedimensionaal begrip van ontwikkeling: huidige positie, mogelijke richting en relatieve context.



Wat dit scherm krachtig maakt, is dat het niet alleen antwoord geeft op de vraag waar staan we?, maar ook op wat betekent dat?. Is er sprake van achterstand of juist van een voorloperspositie? Is de ontwikkelruimte groot of klein? En is die ruimte iets wat gedeeld wordt met anderen, of iets wat juist specifiek is voor deze instelling? Het scherm nodigt uit om deze vragen niet individueel te beantwoorden, maar gezamenlijk te verkennen.

Daarnaast helpt de vormgeving om spanning en potentie voelbaar te maken zonder te normeren. De afstand tot de maximale fase wordt zichtbaar, maar niet als tekort. De benchmark wordt getoond, maar niet als oordeel. Daardoor blijft de focus op ontwikkeling in plaats van op vergelijking. Het scherm ondersteunt zo een volwassen gesprek over groei, waarin ruimte is voor nuance, context en verschillende tempo’s van verandering.

Dit maakt dat dit scherm niet alleen informatief is, maar richtinggevend. Het helpt teams om patronen te herkennen, om te zien waar beweging nodig is en waar juist stabiliteit gewenst is. Daarmee vormt het de brug tussen analyse en actie: van inzicht naar gesprek, en van gesprek naar gerichte stappen in de ontwikkeling van leren zonder drempels.